acoustic_Leo 的个人资料+*-Acoustic boyllE -*+照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
+*-Acoustic boyllE -*+ |
||||||||
|
9月1日 ลองนึกดูเองหากคำว่ารักของคุณไม่เหมือนใคร
รักของคุณ...อยากที่จะเก็บไว้ ไม่บอกเขา
รักของคุณ...อยากที่จะหึง แต่ชอบทำเหมือนเขาเป็นตัวน่ารำคาญ
รักของคุณ..อยากที่จะหวง แต่ไม่แสดงออกให้เขารู้
และถ้าเขาจะห่วงคุณ...คุณก็ทำเหมือนไม่อยากอยู่ใกล้ๆ
คุณผิดมั้ย
หรือใครกันที่ผิด
คุณที่รักเขาแต่ไม่แสดงออกให้เขารู้
หรือเขาคนที่เคยรักคุณหมดใจ แต่ไม่กล้าทำอะไรมาก
กลัวเป็น...คนที่น่ารำคาญ
กลัวเป็น...ส่วนเกินของคุณ
กลัว...ว่าคุณไม่รักเขาแล้ว
.....คุณก็คงไม่ผิด....
เขาสินะครับที่ผิด
ผิดที่เขา...ไม่รู้ว่าคุณหึง
..ซึ่งเขานึกว่าคุณรำคาญ..
ผิดที่เขา...โง่ มองการกระทำของคุณไม่ออก
...เขาคงผิดมากใช่มั้ย...
ถ้าเหตุผลที่เขา ไม่กล้าคุยกับคุณมากเหมือนเดิม
เพราะเขารู้สึกว่า คุณรำคาญ และเห็นเขาเป็นส่วนเกิน
...เขาก็คงโง่มากเช่นกัน...
ที่ไม่เคยเข้าใจ คนอย่างคุณ
....คนทุกคนบนโลกนี้เป็นงี้กันทุกคน...
ชอบคิดว่าคนที่เรารัก...รู้ว่าเรากำลังรู้สึกอะไร
แต่จริงๆแล้ว เขาไม่เข้าใจคุณหรอกครับ
ต้นไม้พูดไม่ได้ แต่มันแสดงออกให้คนอื่นรู้ได้
ว่ามันต้องการอะไร
คนเราพูดได้ แต่มักจะไม่แสดงออกให้คนอื่นรู้ว่าตนรู้สึกอย่างไร
....คุณเป็นประเภทไหน...
ไม่ว่าสายลมจะหายห่างไปไกลแค่ไหน แต่ก็รอวันที่สายลมนั้นจะหวนกลับมา
boylle 7月29日 ดีของเขา=ร้ายของเราบางคนอาจเคยรู้สึกและสัมผัสได้โดยไม่รู้ตัว
ผมไม่รู้หรอกนะครับว่า การที่เราอยากเห็นคนอื่นได้ดี
แสดงความยินดีกับเค้า กระตุ้นให้เชื่อมั่นใน
"ความหวัง" "ความฝัน" "พลัง" "ความมุ่งมั่น"
มันคือสิ่งที่ดีต่อเค้าจริงหรือ
มันทำให้เขารู้สึกมีสุขจริงหรือ
ถ้าจริง แล้วทำไมเขามีความสุขแต่กลับอยู่กับความกดดัน
อยุ่กับความระแวง
อยุ่กับความหวาดกลัว
กลัวที่จะไม่ได้อย่างที่หวัง
ระแวงว่าจะมีใครที่มาค่อยแย่งชิงสิ่งที่พึงหวัง
กดดันกับคำว่า"ต้องทำได้แน่"
จงอย่าคิดว่าสิ่งที่เราเรียนรู้ในโลกนี้
จะเป็นจริงเสมอ
เพราะความจริงบนโลกก็คือสิ่งที่เราสร้างขึ้น
เราคิดคำต่างๆเพื่อเรียกมัน
เราสร้างสิ่งต่างๆเพื่อใช้มัน
เราคิดที่จะแยกความจริงกับความเท็จทางตรรกะ
แต่ถ้าจะคิดแล้วมันก็แค่สิ่งที่เราสร้างขึ้น
ลองคิดว่า ไม่เคยมีใครสอนเรา เราคิดด้วยตัวเราเอง
ความรู้สึกต่างหากที่เป็นความจริง
ไม่ใช่กิเลส หรือมาร
หากแต่เราใช้ไม่เป็น
เพราะสิ่งที่เราสร้างมันขึ้นมา
กำลังทำลายเรา
คอบกรอบความคิดของเรา
อย่าปล่อยให้เป็นอย่างนั้น
เรา และตัวเราเท่านั้นที่รู้ว่า สิ่งใดคือจริง สิ่งใดคือเท็จ
แม้ว่าจะอยู่บนความฝันของเราก็ตาม
........ผมเชื่อเพราะผมเชื่อ........... กดดัน+เสียงเธอ ตั้งแต่แรกเริ่มเกิดมาความหวังมันวิ่งใส่ผมจนผมรุ้สึกเจ็บ
แต่พอนานวันผมก็เริ่มรู้สึกชินเฉย
วันแล้ววันเล่า ผมก็แต่นั่งเฝ้าความหวัง
จนเมื่อวันนึง ความหวังมันเริ่มก่อตัว เพิ่มพลังขึ้น
มันเริ่มที่จะทำร้ายผมอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ มันค่อยๆคืบคลานมา จนผมเองก็รู้สีกไม่ได้ว่าตั้งแต่เมื่อไร
มันทับ กดผม จนรู้สึกถึงความกดดัน
ความหวังที่คนอื่นเค้ามี ผมเริ่มจะละแล้ว
จงเชื่อผมเถอะว่า ความหวัง คือแรงกดดัน
ที่นำเราไปสู้จุดสิ้นสุดของชีวิต
เมื่อไรเราหยุดมันก็หยุด เมื่อไรเราจบมันก็จบ
ความจริงคือเรื่องจริง จริงหรือ
หรือเพียงมาจากเหตุและผลที่มนุษย์เราเชื่อกัน
.............................
วันที่แสนว่าง+อ้างว้าง ต้องขอบอกก่อนเลยนะครับว่าวันนี้เป็นวันหยุด โดยส่วนตัวหนุ่มไม่ชอบวันหยุดที่สุดเลย เพราะมันไม่มีอะไรทำ แต่ที่สำคัญคือไม่ได้เห็นเพื่อนนี่ดิเซง แต่วันนี้บังเอิญว่าได้หนังสือติดมือกลับบ้านมาด้วย อยากบอกว่าเห็นคนอื่นเขาอ่านกัน หนุ่มสงสัยว่าทำไมมีคนอ่านเยอะจัง หนุ่มไปขอยืมจากพี่ฝ้ายมา ก็เซวีน่าน่ะครับ ขอบอกก่อนนะครับว่าเห็นเล่มครั้งแรกรู้สึกเฉยๆมากๆๆ แต่พอได้อ่านไปบทหนึ่งก็ต้องมีบทสอง บทสาม บทสี่ตามมาเรื่อยๆ จนไม่รู้เหมือนกันว่าโลกเขาเป็นอย่างไรกันไปบ้างแล้ว หนุ่มขอรับรองด้วยเกียรติว่า เล่มนี้สนุกมากจริงๆ แต่ก็จะงงก็แต่ไอ้ตัวละครนี่ล่ะ เยอะพอตัว แถมเล่าเรื่องซ้อนเหตุการณ์ บางคนอาจงงๆได้ แต่อย่างที่บอกครับ สนุก วันนี้เป็นอดีตของวันพรุ่งนี้ เป็นแรงผลักดันที่ดีสู่วันใหม่(พรุ่งนี้หนุ่มได้ไปพุดเป็นผู้บรรยายขบวนยังไม่ได้ซ่อมเลย แต่ช่างเหอะ อย่างน้อยก็มีออมช่วยอยู่) วันนี้ก็คงเป็นวันหนึ่งใน 365 วันที่หนุ่มเคยได้พักเต็มวัน....แต่อดคิดถึงคนๆนั้นที่ผมฝันถึงไม่ได้เลย...เฟมีลที่รัก ฝันดีนะจ้ะ
หนุ่มคงจบไว้เท่านี้ก่อนนะจ้ะ
acoustic_boylle |
|
||||||
|
|
